aardbei

Een aardbei is eigenlijk de bloembodem van de bloem van een aardbeienplant. Op de buitenkant van de aardbei zitten allemaal pitjes. En in elk pitje zit een zaadje. Als zo een zaadje in de grond zou worden gestopt, zou er een aardbeiplant groeien. Alleen gebeurt dit zelden, want aardbeiplanten worden meestal opgekweekt uit uitlopers. Botanisch gezien is de aardbei een schijnvrucht.

In de bronstijd werd de aardbei al door mensen gebruikt, maar pas vanaf de 14de eeuw werden aardbeiplanten vanuit het wild in tuinen aangeplant. In die tijd werden ze vooral gebruikt als sierplant en voor medicinaal gebruik. De vrucht was klein en de planten waren niet erg productief. De aardbeien die wij kennen zijn ongeveer 200 jaar oud en hebben Amerikaanse voorouders. Ze werden meegebracht door de Franse ontdekkingsreiziger met de veelzeggende naam Antoine Amadéé Frézier. In de 19de eeuw werd het telen van aardbeien algemeen verspreid en we kennen momenteel maar liefst zo’n 600 verschillende rassen, die alle hun eigen kwaliteiten en specifieke smaakaroma’s hebben.

Aardbeien staan al jaren bekend als het seizoensproduct bij uitstek tijdens zonnige zomerdagen. In de maand mei komen de aardbeien die geteeld werden onder plastic tunnels en in juni volgen de aardbeien van de teelt in vollegrond. De periode juni-juli vormt nog steeds het hoofdseizoen met de grootste aanvoer. Deze verlate teelt tot aan het begin van de vorstperiode is mede mogelijk door het uitplanten van gekoelde aardbeiplanten tijdens de zomermaanden. Het seizoen sluit vervolgens af rond de jaarwisseling met de aardbeien die geteeld worden in verwarmde serres. In België is vooral Hoogstraten gekend voor zijn aardbeienteelt.

Verse aardbeien zijn glanzend rood, gaaf en ze voelen stevig aan. Bovendien hebben ze een frisgroene kelk. Liefst het product zo snel mogelijk na aankoop verbruiken.