witloof

Witlof of witloof, is een bladgewas dat in het donker wordt geteeld. In het licht wordt de krop door chlorofyl vorming namelijk groen.

De afgesneden krop kan rauw dan wel gekookt gegeten worden. Witlof wordt ook wel Brussels lof genoemd. Witlof is tweejarig. In het eerste jaar worden de wortelen geteeld door in mei te zaaien, waarna in de herfst de wortelen worden geoogst. Om de versheid van witloof te controleren, moet je twee stronkjes tegen elkaar aanwrijven. Als ze een 'zingend' geluid maken, zijn ze vers. Witloof kun je langere tijd bewaren in de groentelade van de koelkast. Als de groente aan het licht wordt blootgesteld, wordt ze snel groen. 

Grondwitloof en witloof uit hydrocultuur hebben dezelfde voedingswaarde, maar qua smaak scoort grondwitloof stukken beter. De groente moet vlezig, stevig en wit zijn en de punten gelig. De blaadjes moeten mooi gesloten zijn.

Vroeger was witlof een wintergroente en gebeurde de trek met dekgrond, waarbij bovenop de wortels een laag grond werd gebracht. Tegenwoordig wordt witlof bijna het geheel jaar rond getrokken. Witlof wordt bij ons meestal gekookt gegeten. Het kan echter ook rauw, in de oven worden bereid of als soep gegeten worden. Rauw is het zeer gewild voor zijn lichtjes bittere, frisse smaak. Het is daardoor een ideaal ingrediënt in zomerse gemengde groentensalades.